Zamanında bahsetmişliğim vardı bobsled ya da bobsleigh denen bu nev-i şahsına münsahır sporumuzdan (bkz. Biyonik Kadınlar). Özellikle Vancouver 2010 zamanlarında pek bir meşhur olan o pistte yapılıyor bu spor da –ki olmaz olaydı dedirtti. Pek çoğunuz veya çoğumuzun bildiği üzere Gürcü sporcu Nodar Kumaritaşvili kızağın üzerinde yangelyatosman diye türkçeleştirmeyi uygun bulduğum luge antremanları sırasında geçirdiği kaza sonucu hayatını kaybetti. Yukarılara bakıp bir sporcu selamı çaktıktan sonra hayat devam ediyor deyip yazımıza mevzu olan spora geçişe başlıyoruz. 

 

Yazı başında da bahsettiğim gibi konumuz bobsled. Kitapçı gezmelerimden birinde Ntv Spor Kitabı’nda bobkayak şeklinde türkçeleştirildiğini gördüm ki bana fevkalade komik geldi, o sebepten yazı boyunca kendisinden bobsled diye bahsedeceğim. Fakat bizden bir anlatımla kendisini tarif etmek gerekirse durum şudur: bir grup insan -ki bunlar ya 2 ya 4 kişi oluyorlar- bir nevi tekerleksiz yarış arabasını itmek suretiyle hızlandırıyor sonrasında kendilerini içine atıp buzdan tünellerde çocuklar gibi şen bir şekilde kayıveriyorlar. Gözünde canlandırmak için hemen yukarıya fotoğrafını ekledim.

 

Bir adet direksiyoncumuz, bir tane frencimiz ve şayet 4 kişilik olana katılalım dersek de 2 tane ekstra koşucuya ihtiyacımız oluyor. 2 kişi 390, 4kişi 630 kilogramlık kızakları yanlarda açılıp kapanan tutmaçlardan tutup iteleyerek yamacın tepesinden olaya başlıyorlar. Bunu yaparken tedbiri elden bırakmamak adına vücudu bir Kenan Doğulu şarkısı edasıyla “sımsıkı sıkı sıkı sar beni” saran özel giysileri giyip, kaskları takıp, ayakkabıları da ayaklara geçiriyorlar. Zaman içerisinde önce direksiyoncu arkadaş atlayıveriyor. Diğerleri koşmaya devam, derken 2. ve 3. Elemanlar da kızağın içine giriveriyor. Gariban frenci arkadaş “630 kg yetmedi bir de sizi mi iteceğim” diyerekten can hıraş kendini kızağa attırıveriyor. Sonrasında roller coaster dediğimiz (Türkçe mi çok kıt yoksa ben mi Türkçe bilmiyorum bu yazının ardından sorgulayacağım) adrenalin bombası araçları hatırlatır cinsten sağa sola yamulmanıza sebep olan virajlarda savrulup durmaktan ibaret. Bunu yaparken yaklaşık 150 km/s hıza ulaşmanız sadece küçük bir ayrıntı.  Son düzlüğe gelinince sorumluluğun büyük kısmını sırtlayan direksiyoncu bir oh çekip frenciye görev tesliminde bulunuyor.  VE SON!

 

 

Aslında bu sporun eğlenceli kısmı ise “Cool Runnings”. Tamam tamam Türkçe’miz kısıtlı kalıyor da o kadar da değil. Burada bir filme seslendim ben aslında. 1991 yapımı, o sebepten oldukça nostaljik ama pek de şen bir film. Bundan sonrası spoiler (!) içeriyor. Filmimiz 1988 kış olimpiyatlarına katılan Jameika takımını anlatıyor. Şimdi bir durun düşünün Jameika’nın iklimini, eh eğlence de burada başlıyor zaten. Çeşitli sebeplerden sürat koşucusu diye tabir edilen sprinter seçilemeyen bir grup Jameika genci hadi madem bobsled yapalım diye heyecana kapılır Amerikan antrenör Howard Siler’ı ikna edip antremanlara başlarlar. Elde avuçta olmadan toplanır Kanada’daki kış olimpiyatlarına giderler. O kadar ki kızaklarını bile başka takımlardan ödünç alırlar. Herkes onlara Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar’ı muamelesi yapar, onları fasulyeden oyuncu bellerler. Fakat meğerse olimpiyat ateşi onların kalbinde yanmaktaymış. Yarışlar boyunca inanılmaz bir ivmeyle artan bir performans sergilemelerine rağmen oluşan teknik bir hata sebebiyle kaza yaparlar. Ama dedim  ya kocaman meşale varmış içlerinde ve sırtlarlar kızağı. Ve bitiş çizgisinin kızağın üzerinde değil ama kızağın altında geçerler. Ve asıl bomba haber geliyor; bu sırtta taşıma haberi dışında olaylar tamamen GERÇEK.  Ve filmde gösterilen o çıkış sahnesi orijinal görüntülerden oluşuyor. 

Her ne kadar filmi izlemenizi istesem de umarım benim canım okuyucularım yazımın akıcılığına kendini kaptırıp spoiler filan dinlemeden bütün yazıyı okumuştur. Neyse bir ekstrem sporlar macerasının daha sonuna gelirken, yeni yazılarda görmek istediğiniz sporlarla ilgili her türlü geri dönüşünüzü beklediğimi belirtmek isterim.