ilk günüydü bayramın. benim bayramımın da ilk günü olduğu gibi. ağır, sakin, sessiz bir hava, telaşlı büyüklerin, sevinçli küçüklerin gürültülerine nazaran... içinde kocaman, dışında küçücük olan, telaşlı, sevinçli adamın yanında ağır, sakin, sessiz bir kadın. bir türlü denk gelemeyen buluşma gerçekleştiğinde yapacakları uzun bir yürüyüştü. katranlarını kotraların demirli durduğu denize kusacakları, varana kadar tanışmaya dair cümlelerin geçeceği uzun bir yol. gerçi tanışma cümleleri çok da kullanılmayacaktı. ne gerek olabilirdi ki aynı ruhu taşıdığın diğerinle – ruh ikizi, eşi dedikleri bu olsa gerek – göz teması yeterken... saatler süren “ayaküstü” sohbette hayatlara dair, aynı olan ruhların, rüzgara savurup kurtulmak istediği ömürler döküldü dudaklardan. denize karşı bir çay içip de muhteşem manzaranın tadını çıkarmaktı dinlenme bahanesi. derin tınılar sundu yanımdaki, tıpkı onda olduğu gibi benim de kulaklarımdan ruhuma dolan... evet, tıpkı albümün ismi gibi, acının sesleriydi bunlar, ikimizin de içindekilerle eşdeğer... ayrı bir dünyaya girmiştim, özü hissettiğim, tozuna kadar gerçek olan dünyamın merkezinde, benim olduğunu hissettiğim bir yerde, tanıdığım seslerle, ruhumu kıymetlendiren bir eşle beraberdim, olmam gereken halde, olmam gereken yerdeydim. sessizlik içinde oturup denizi seyrediyordum. bir yandan müzik, bir yandan dalga sesleri... yarım yamalak hatırladığım bir anıyı, tek kalemde siler gibi unuttuğumu fark etmem gecikmedi. dalgalar her gelişinde serin serin ruhuma dokunuyor, giderken sıkıntıdan başka bir işe yaramayan acıları yıkayıp geri dönüyormuş gibiydi. binalarla örülü bir kıyıydı karşıdaki. gördüğümse dünyanın diğer ucuna dokunan bir ufuk çizgisi... geçsek yepyeni bir hayata başlayacakmışız, sanki orada ikimiz için hazır bekleyen bir büyü varmış gibi.... sakin denizden başımı kaldırıp gökyüzüne baktığımda gördüğüm kara bulutlar bir fırtınanın yaklaştığını söyledi. gök kararacaktı. biliyordum, yine milyonlarca tilkiyle koyacaktım başımı yastığa. ve dalgalar gibi, gel-gitlerim olacaktı yine. ve bana yaşattığın huzur hayattan istediğim tek şeydi.