İstiklal Jehan Barbur adında 12 Nisan 1980'de Lubnan/Beyrut'ta doğdu. 1998 senesine kadar İskenderun'da yaşadi. Aynı sene üniversite için Ankara'ya taşındı. 1998 - 2002 seneleri arasinda Ankara Bilkent Üniversitesi'nde Amerikan Kültürü ve Edebiyat Bölümü'nde okudu ve bu bölümden mezun oldu. Üniversite yıllarında müzik ve tiyatroyla amatör olarak ilgilendi. 2002 yılında Bilkent Üniversitesi'nden mezun olduktan hemen sonra Istanbul'a müzik yaşamına profesyonel olarak devam etmek icin tasindi. Birçok grupta farkli müzisyenlerle vokalist olarak çalıştı. Halen besteci, söz yazari ve vokalist olarak müzik hayatina devam etmektedir. 2009 Ocak ayinda da prodüktörlüğünü Cudi Genç'le beraber yaptigi, kendi söz ve bestelerinden oluşan UYAN adlı albümü ADA MÜZİK tarafindan cikarildi.  
 

5 mayıs 2009 da albümünün tanıtım konserini verdiği Ghetto’ da 23 Nisan’da şiir okumaya çıkan çocuklar gibi heyecanlıydı; sahnede annesiyle, ilkokul arkadaşlarıyla konuşuyordu bir taraftan, ama yaptığı her şey, o çocukluğu bile çok hoş duruyordu. Dinlerken gözlerimi kapadım, sesi öyle güzel geliyordu ki, sigara dumanlarıyla dolu Ghetto’dan çıkartıp temiz, huzur dolu, güzel bir memlekete götürmüştü beni.

 

Sadece kendi şarkılarını değil tarzına çok yakın hissettiği; Ezginin Günlüğü ve Bülent Ortaçgil’in de en güzel şarkılarını seslendirdi. Şunu çok açık söyleyebilirim Bülent Ortaçgil şarkılarını en güzel söyleyen bayan vokal Jehan Barbur dur. 

 

 

 

 

Albümde ki şarkıların listesi şöyle; 

1 - gidersen
2 - leyla
3 - uyan
4 - yoluma çıkma
5 - tesadüf
6 - geç kalmış şermin'in yeri
7 - öylesine
8 - her görüşte yeniden aşk
9 - neden
10- biraz seninle biraz kendimle
 
 

Jehan Barbur'un albüm için yazdığı Uyku yazısı; 

 

"her uyku bir iyileşme, aklileşme, sakinleşme, kabullenme,temizlenme, fıtrata sığma, bedene oturtma, fazlalıkları aldırma, değişme, devşirme, tükenme, günü bitirme, yenidenliğe geçiş; her başlangıç bir son, her son bir hatıra ve zamanın kifayetsiz tekrarı, nereye döneceğini bilemediğin bir yerde kendini bırakmışlık, birden fazla sen, yüzü bellisiz kalabalıklar ve tabiri kayıp rüyalar. akılda kalmış binlerce soru ve birikintinin ışığa kavuştuğu an ve her uyanışla beraber uykunun çürümeye yüz tutmuşluğu; unutkanlık, kavuştuğu an ve her uyanışla beraber uykunun yüz tutmuşluğu; unutkanlık, yok sayma, geçiştirme, umarsızlık... 
 
her hatırlama bir uyanış, acı, bilginin kesif gerçekliği, akli denge; her uyanış yeniye alışamama, kanıksama sancıları, yeni sen, yeni ben, yüz yüze gelebilmenin kokuşmuş tekrarı. her uyanış uykuyu geri isteme sancısı sığınma, alışılagelme ve yok sayılma; gerçekle izafinin arasına sıkışmış adsız yolculuk, içinde ne taşıdığını bilemeyen yolcu, manasızlık, ehemmiyetin tartışırlığı, her şeyin aynıdanlığı, önemsizlik, gündeliğin kayganlığı, boş bir gün, boşluğun telaffuz fakirliği, anlam zenginliği... nefes! 
 
her uyku tek gecelik ölüm, her gecelik ölümün tekrarı; rüyalarla gıyabına uzattığın hayat bağları, içselliğin, geçmişin, isteklerin, istemediklerin, nüksediş, yansıyış, şekil değiştiriş, zamanın yokluğu, boşluk, kesit kargaşası, rüya, hülya..." 

 

 

 

 

Daha fazla bilgi için;