Once
Once'ı bu kadar özel yapan nedir ya? Filme hakim olan samimiyet ve içtenlik belki de….
Yapım : 2006, İrlanda Tür : Dram / Müzikal / Romantik Yönetmen : John Carney Senaryo : John Carney Oyuncular : Glen Hansard, Markéta Irglová, Hugh Walsh, Gerard Hendrick, Alaistair Foley, Geoff Minogue, Bill Hodnett Yapımcı : Martina Niland Görüntü Yönetmeni : Tim Fleming Müzik : Glen Hansard, Markéta Irglová Süre : 1 saat, 25 dk. Gösterim Tarihi : 23 Mart 2007 IMDB notu: 8.1. (30.612 oy ile)
Gelmiş geçmiş en iyi müzisyen ve yazarları barındıran bir ülke olan İrlanda meraklısı iseniz ben gibi ve tarihi ile edebiyatıyla doğasıyla ülkeyi baştan sona anlatabilecek doğru düzgün bir film ararken tesadüfen karşınıza İrlandalı yönetmen John Carney’nin yazıp yönettiği “Once” (2006) çıkarsa kesinlikle kaçırmayın,bir 85 dakikanızı ayırın ve harika müzikler eşliğinde yıllar öncesinin işçi kesimi Dublin’inde geçen bu hikayeyi mutlaka izleyin…
Temmuz 2006’da ilk olarak gösterildiği Galway Film Festivali’nde çok da büyük bir ilgi yakalayamayan oldukça düşük bütçeli bir film “Once”. Ancak katıldığı pek çok ufak festivalin ardından bağımsızların kalesi Sundance Film Festivali’nde aldığı seyirci ödülü akabinde geniş kitlelere ismini duyurabildi.
Film İrlanda’nın başkenti Dublin sokaklarında gitarıyla aşk acısını haykıran isimsiz bir sokak müzisyeni adam ve hayatını çiçek satarak kazanan bir Çek göçmen kadının tesadüfen karşılaşması hikayesini anlatıyor. Her ikisi de müzisyen olan bu insanların aşk hikayelerini anlatan şarkılarını yazarak, prova ederek ve kaydederek geçirdikleri olaylı bir hafta filmin konusunu oluşturuyor. Londra’ya taşınan kız arkadaşı tarafından terk edilmiş ,duygusal olarak çökmüş ve babasının elektrikli süpürge tamir dükkanında yarım zamanlı çalışan bu müzisyenin asıl hayali kendi şarkılarını çalıp bir albüm çıkartmaktır.Birgün yeni bir hayat kurma ümidiyle Dublin’e taşınmış Doğu Avrupalı Çek bir kızla tanışır sokak çalgıcımız filmin esas oğlanı. Üst sınıf bir konutta temizlikçi olarak çalışıp çok istediği piyanoyu alabilmek için para biriktirmeye çalışan filmimizin esas kızının da hayatı hakkında önemli kararlar vermesi gerekmektedir. Yaşanan ekonomik bunalımlardan günümüze (mevcut içinde bulunduğumuz da dahil olmak üzere) son derece materyalist bir hal takınarak kapitalist düzene yenik düşen Dublin’de, kendilerini toplum dışı hisseden bu iki genç müzik sayesinde güçlü bir bağ kurarlar.
Film tamamen amatör olan iki oyuncunun (Glen Hansard ve Marketa Irglova) sinemada karşımıza pek sıklıkla çıkmayan doğallıkta canlandırdığı, isimlerini bile bilmediğimiz iki karaktere odaklı ilerliyor. Filmin hem yönetmeni hem de senaristi olan John Carney’ in hayatından bir kesiti izliyoruz aynı zamanda. Biricik yönetmenimiz, daha önce Glen Hansard’ın önderliğindeki The Frames grubunun da bir üyesiymiş aynı zamanda.
“Once”ı bu kadar özel yapan nedir ya? Filme hakim olan samimiyet ve içtenlik belki de….Yüksek bütçeli filmlerde karşımıza çıkan görsel efektleri,zenginlikleri,şaşayı,değişik açılardan çekilen görüntüleri barındırmıyor bu film. Gerçek kafelerde figuran dahi kullanılmadan spontane çekimler yapılıyor Doğallıktan taviz verilmeyerek .Bu da filmi daha gerçekçi ,daha yaşamdan bir an olarak çekip karşımıza çıkartıyor. Üstüne sözlerin yetersiz kaldığı anlarda ise karakterlerine söylettiği şarkılarla da kulağımızın pasını siliyor John Carney.
Filmin başrollerindeki İrlandalı grup The Frames’den Glen Hansard gerçek hayatta da bir müzisyen iken Markéta Irglová ise (filmde de aynı isimde, kendini oynuyor) 1988 doğumlu genç bir yetenek. İkili filmden sonra, David Letterman, Jay Leno, Graig Ferguson gibi isimlerin programlarına konuk olmuşlar. Hatta filmi çok beğenen Bob Dylan, 2007 deki dünya turnesi konserlerinde bu ikiliye yer vermiş.
Filmin başrolünde yer alan Marketa Irglova ve İrlanda’da oldukça ünlü Glen Hansard’ın imzasını taşıyan soundtrack albümünü oluşturan parçalardan “Falling Slowly” 2008 yılı en iyi film müziği oscarını almıştır.
FALLING SLOWLY
I don't know you
but i want you
all the more for that
words fall through me
and always fool me
and i can't react
and games that never amount
to more than they're meant
will play themselves out
take this sinking boat and point it home
we've still got time
raise your hopeful voice you have a choice
you've made it now
falling slowly, eyes that know me
and i can't go back
moods that take me and erase me
and i'm painted black
you have suffered enough
and warred with yourself
it's time that you won
take this sinking boat and point it home
we've still got time
raise your hopeful voice you had a choice
you've made it now
take this sinking boat and point it home
we've still got time
raise your hopeful voice you had a choice
you've made it now
falling slowly sing your melody i'll sing along
 |
Editör / Yazar :
Begüm Eda Şahin Kategori : Kültür & Sanat Tarih : 25.12.2009 11:30:55 Bu Yazarın Tüm Yazıları İçin Tıklayınız
|
Yasal Uyarı: Chentick internet sitesinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları Chentick Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz. Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.
