Son zamanlarda yazılan bir senaryo, pek çok farklı uyarlamasıyla karşımıza çıkabiliyor. Artık hikayeler sürekli olarak devam ettiriliyor ve/veya hikayenin geçmişi önümüze sunulabiliyor. Tabi bu konuda popüler olan hikayelerin, bu tip bir muameleye maruz kalıyor olması gözden kaçmıyor. Neden güzel olan ve bizi etkileyen şeylerden daha fazlasını tüketmeyi isteriz ki! Biz mi doymak bilmiyoruz yoksa sürekli önümüze konan şeyleri yemeğe mi zorlanıyoruz?

 

Öncelikli konu bir senaryonun aynı yolla, araçla devam ettirilmesi ve sonuna bir türlü ulaşamamak. Kitap serilerinin, dizi formatına yaklaşan film üçlemelerinin ve sonunda sürekli olarak bir artan rakamlarıyla sunulan oyunlar... Bu saydıklarım son zamanlarda neredeyse bütün dünyada, kitlelerin elinden düşürmediği, gözünü ayıramadığı şeyler ve biz gerçekten de gözümüzü ayıramıyoruz. Bunlardan herhangi birinin popüler olması demek ve biraz fazla tüketilmesi, devamının geleceğini haber etmektedir. Aradan ne kadar zaman geçtiğinin pek de önemi yok. İnanın eğer tutulmuşsa, devamı gelecektir. Peki diyelim ki devam ettirildi. Bizim tepkimiz ne oluyor? Çok düşünmeden, devamı çıkacağının haberi gelir gelmez, bir heyecan kaplar içimizi, daha önce yaşadığımız duygular, anılar aklımıza geldikçe bir sonrakini düşünmeye başlarız. Devamı gelince de gidip alırız, çünkü merak ederiz, “acaba benim düşündüğüm gibi olacak mı?” diye. Ya da gerçekten tembeliz, sonucunda ne olacağını düşünmek bize biraz yorucu gelir ve yalnızca devamının, esas esere nasıl bağlandığına odaklanırız.

 

İş bir eserin farklı bir türe uyarlanmasına geldiğinde ise yine işler biraz karışıyor. Kaliteli bir uyarlama bulmak gittikçe zorlaşıyor. Çoğu örnekte görülebileceği gibi, asıl üzerinde durulması gereken öğeler, uyarlanan türe uygun olmadığı için, çekiştiriliyor, kesiliyor. Geriye pek de hoş gözükmeyen, yalnız üzeri cilalanmış, çirkin ama adı olan bir şey çıkabiliyor karşımıza. Örneğin, 1983 yılında çok fazla düşük kalite konsol oyunlarının çıkması, Amerikan oyun sektörünü krize sürüklemişti. Özellikle o dönemde ortaya çıkan E.T. filminden yola çıkan oyunun bu krizi tetiklediği düşünülür. Yalnızca tek bir oyundan olmasa da bu kadar da mı kötü oyun olur diyerek oyuncular tepkilerini dile getirmişlerdir. Şu zamanda aynı şey başka bir sektörün başına gelir mi? Pek de olacağa benzemiyor. Her ne kadar oyun ve film sektöründe hala ismi için yapılan hikayeden yoksun yapımlar olsa da, uyarlamalar konusunda başarılı işler çıkmıyor da değil. Ancak, oyundan filme olan uyarlamalar konusunda şu zamana kadar hiç de mükemmel sonuçlar çıkmadı, genelde oyun geliştiricileri başarılı işler çıkartmakta. Bunda bir filmde karşılaşılan zaman kısıtlığı ve bu süreçte kırpılan senaryonun veya senaryo seçiminde yaşanan yanlışlıkların sonucu olabilir. Nerden nereye olursa olsun, uyarlama yapmak hem orijinalini bilene hem de bilmeyene hitap etmesi açısından zor bir iş.

 

Herkesi memnun etme çabasını boş verip yine de sonucu ne olursa olsun çıkartılan işlere rağmen, değişik işler yapmaya çalışanlar da var. Örneğin “Heavy Rain” adında, film akıcılığında bir oyun geliştiriliyor. Oyunda oyuncunun seçimleri ve kararları oyunun sonunu değiştireceği belirtiliyor. Bu daha önce de uygulanan bir teknikti. Oyunun farklı özelliği ise bu yaptığımız seçimler kötü ise, oyunda kontrol edeceğimiz 4 farklı karakterin biri veya birkaçının ölebilmesi. Karakterlerden birinin ölmesi oyunu farklı yapmıyor, farklı yapan oyunun bu olaya rağmen devam edebilecek olması. Bir anlamda oyuncu hikayeyi yazan kişi durumunda kalıyor. Oyunun Mart ayında çıkması bekleniyor ve oyun çıkmamış olsa da pek çok kişiyi heyecanlandırdı. Etkilerinin ne olacağını kestirmek mümkün olmasa da hikayenin sunumu açısından hem oyunlara hem belki de filmlere değişik bir bakış açısı getirecektir.