Şubat ayı gelince nedense bir heyecan kaplar herkesi, “Eyvah Sevgililer Günü geliyor” diye telaşlanılır, hasbelkader bir de sevgiliniz yoksa o yaklaşan tarihe kadar ya bir tane edinilecek ya da edinilecektir...  

 

     Bu “Sevgililer Günü” kavramının üniversite çağlarımda beni daha çok etkilediğini söyleyebilirim. İşte erkek arkadaşına hediye alınacak, ne alınacak, nereden alınacak gibi sorular silsilesi aklımı kurcalardı. Oysa şimdi, bu günün tamamen tüketime yönelik bir kampanya olduğunu düşünüyorum çünkü “(yanınızda sevdiğiniz olduğu sürece) her gün bir Sevgililer Günü”dür- Bkz. Caz standartlarından “My Funny Valentine”. 

 

     Zaten sevgi - li ya da sevgi - siz olma boyutu tam da bu noktada kendini gösteriverir. Bazen öyle ilişkiler yaşarız ki, adeta yapayalnız hissederiz kendimizi, Şebnem Ferah'ın dediği gibi, yanınızdaki kişinin “yokluğu(n), varlığı(n) bir”dir. Bazen de kendimizi gerçekten özel hissettiren, her an yanında olmak için can attığımız birisi karşımıza çıkar, tam da Nil Karaibrahimgil'in reklam müziğinde dediği gibi “İyi ki ona rastladım” dersiniz.

 

     Kendinizi biricik hissettirecek o özel kişiyi en kısa sürede bulmanız ve sadece Sevgililer gününde değil hayatınızın her günü birlikte mutlu ve huzurlu olmanız dileklerimle...