Ve spor dünyasının en büyük finallerinden birini de geride bırakmış bulunuyoruz. Şampiyonun adı Lakers. Üzülmedim dersem yalan olur. Bu Celtics’çi olmamla alakalı değil. Sadece etrafta gördüğüm mor basket şortlu ama NBA nedir dersen açılımını yapamayacak kadar konudan habersiz bir grup insana gıcık olmamla alakalı, üzgünüm Lakers piyasacı tavırlarınla beni kaybettin.  Öyle ya da böyle 2008’in intikamını alırcasına bu finalde şampiyonluğu Celtics’e bırakmayan LAL’ı tebrik etmemek sportmen kimliğimize yakışmayacağından “Aferin LA” diyoruz. 

 

NBA tarihinin en başarılı iki takımı 4 Haziran sabahı şampiyonluk için Lakers’ın evinde buluştular. Lakers zaten iyi başladı maça, aldı götürdü galibiyeti 13 sayıcık farkla. Pierce ve Kobe bizim küçükken oynadığımız “yerde ne var yer boncuk gönkete ne var gök boncuk” isimli nadide oyuna özenip yaptıkları kapışma; Rondo’nun muhteşem asistini havada yakalayan Garnett’in basketle sonlandırması gibi güzel anlar mevcuttu.

 

İkinci maçımızın adı aslında Ray Allen ve Rondo idi. Zira Allen 3 sayı rekoru kırdı ve Rondo triple-double yaptı. Hemen nedir sorularınızı cevaplayalım. Efendim hani basketin 5 tane güzel hareketi var ya –sayı, ribaund,asist,top çalma ve blok- işte bir maçta siz bunların herhangi üçünden çift haneli sayılara ulaşırsanız triple-double yaparsınız. Mesela, Hidayet efendinin yapmışlığı var. İşte Rondo Bey, 19 sayı, 12 ribaund ve 10 asistle bu maçta hidayete ermiştir. Allen Bey ise toplam 8 tane topu şu yarım dairenin dışından o çemberin  içine sokabilmiştir. Bu durumda maçın tadından yenmez hareketleri bu ikiliden geliyor, özellikle Rondo’nun Fisher atışa kalkarken yaptığı blok tadından yenmez. Bunun yanında Kobe’nin topu şahane kapıp üstüne de bir basket serptiği pozisyonumuz; Gasol’un süper pasının ardından gelen ders niteliğinde diye tabir edilen cinsten top çevirme olayları; yine Gasol’un ters turnikesi mevcut.

 

 

3.maçta anlatılası durum Lakers’ın  maçı alırken saha üstünlüğünü ele geçirmesi olabilir. Maç bir ara 17 sayılık farka ulaşıp sıkıcı hale gelse de son 4 dakika gayet çekişmeli oldu. Maçın adamı ise özellikle son periyotta devleşen Fisher idi. Kendisinin 3 kişi arasından bir basketi atıp Gasol ile haykırmak suretiyle sevinmeleri vardır ki gülümsetir insanı. Kobe, Garnett’in elinden topu çalıvermiş aynı topun devamında Garnett intikam almak istese de Bynum basketi yapıvermiştir ki tadından yenmez.

 

4.maçın olayı Paul Pierce’ın hakeme yumruğuydu. “Ne hakeme yumruk mu atmış?”. Valla resmen çakıvermiş yüzüne bir tane. Tabi kasıt yok, aşırı sevinç bir kendini bilemezlik hali tadından yenmez. Ama maçın geneline baktığınızda kan olmasa da şiddet üst seviyelerdeydi sahada. Celtics’in benchten gelen oyuncuları sahaya yumruğu vurmuştur şeklinde özetleyebiliriz aslında. Bir de hatırlanacak Glen Davis’in sevinç sırasında etrafı saçıverdiği salyaları vardır ki izlenmemesi gerekenler kısmına ekleyebiliriz bunu.

 

Maç oldu 5. Kobe oldu 38. Adam çılgın attı yeni moda tabirlerle anlatmak gerekirse. Maçın özeti de şu ki; Kobe attı soktu, Kobe attı soktu. Her sıçrayışı tadından yenmez cinsten.

 

Belki son maç, belki beraberlik dedik. Son karar beraberlik oldu. Bir ara farkı 25 sayıya kadar çıkarıp “Tadımdan yenmem” diyen Lakers seriden vazgeçmediğinin sinyallerini verdi.  Maç boyunca üstünlüğü korudu ve 22 sayı farkla kazanırken “Sıkıysa uzatmaya gel, orada görüşelim” dedi. Boston da boyun eğip “Peki abi nasıl istersen” diye boyun büktü resmen.

 

 

 

Serinin uzatmalardaki maçı -kendisi 7. olur- uzun zamandır tatmaya hasret kaldığımız heyecanları yaşattı bizlere. Maç bir oraya bir buraya sürüklendi durdu. Bütün seri boyunca gösterdiği önünde eğilmelik performansının aksine “Kobe’ye ne olmuş? Böyle tövbe estağfurullah..” diye tabir edebileceğimiz bir şekilde oynadı. Demek ki neymiş MVP olsa bile insanı 7.maç heyecanı sarabiliyormuş. Benim maçtaki en tadından yenmez basketlerim şöyledir:  4.çeyrekte Fisher’ın Rondo’nun eli, kolu, vücudu dinlemeden attığı 3’lük; son 1.30 dakikada Gasol’un çevresini saran 3 kişiye rağmen haçlılara karşı osmanlı gibi savaşıp pota altından bulduğu basket(yine de kendisinin sevinmeyi öğrenmesi gerektiğini düşünüyorum); son bir dakikaya girerken Celtics’lilerin muhteşem paslaşmaları sonucu gelen basket. 

 

Bir final serisi de böyle geçti. Daha anlatsak çok şey olsa da daha uzatmamak niyetinde bir insanım. İzlemediyseniz şayet 7.maçın tekrarını izleyin derim. Şimdi değil, sonra teşekkür edersiniz. Bundan sonra artacak olan mor şortlu insan popülasyonundan korksam da yine bu zevkli seri için hem Boston’a hem LA’a teşekkür etmeyi borç bilirim. Bir gün canlı kanlı oralarda izlemek ümidiyle yazıma son veririm.